Bij haar ontstaan in 1958 was de 14e Afdeling Veldartillerie uitgerust met de getrokken 155 mm houwitser M114. De M114 verscheen in de VS in 1942, toen nog M1 155 mm genaamd. Na de Tweede Wereldoorlog werd het omgedoopt naar M114 en eind jaren '40 deden 51 stuks van dit geschut hun intrede bij het Nederlandse leger. De vuurmond werd voortgetrokken door een volrups artillerietrekker, de High Speed Tractor 13 ton M5. Later fungeerde de 6-tonner vrachtauto DAF YA616 als trekker. Het oorspronkelijke model had een loop met een lengte van 23 maal het kaliber en was om die reden ook bekend als de M114/23. 

In 1969 werd bij de 14e Afdeling Veldartillerie de M114 vervangen door de gemechaniseerde 155 mm houwitser M109, waarover hieronder meer. De M114 bleef echter in de bewapening van de Koninklijke Landmacht. In 1989 werd het geschut gemodificeerd tot de M114/39 (langere loop) door het Nederlandse RDM Technology. Het bereik werd weliswaar vergroot (ruim 30 km), maar het decennia oude materieel bleek niet tegen de hogere belastingen bestand te zijn. Daarom werd besloten de M114/39 uitsluitend nog in oorlogstijd te gebruiken en vijftien overtollige Duitse getrokken vuurmonden FH70 aan te schaffen om het personeel geoefend te houden op getrokken vuurmonden. De M114 was in alle opzichten verouderd en in 1997 werd dan ook definitief besloten om de vuurmond uit te faseren, hetgeen enkele jaren later geschiedde 

155 mm houwitser M109

Zoals gezegd, werd in 1969 werd bij de 14e Afdeling Veldartillerie de getrokken 155 mm houwitser M114 vervangen door de gemechaniseerde 155 mm houwitser M109. Als parate afdeling was de 14e Afdeling Veldartillerie één van de eerste afdelingen die in 1969 werd voorzien van dit toen nieuwe, moderne geschut; bij sommige afdelingen werd de M109 ruim tien jaar later ingevoerd. De M109 zou gedurende de navolgende 37 jaar het geschut van de afdeling blijven. 

Net als zijn voorganger was de M109 een Amerikaans product. De eerste versie van de gemechaniseerde vuurmond M109 werd in 1962 in de VS bij Cadillac in productie genomen en groeide al snel uit tot een vaste waarde binnen de NAVO-arsenalen en bij veel andere legers.  Het vormde de hoofdbewapening van vele (inmiddels al of niet opgeheven) artillerieafdelingen: de 11e Afdeling Rijdende Artillerie, de 12e, 41e, 43e en 44e Afdeling Veldartillerie. De M109 werd door verschillende fabrikanten in de VS geproduceerd; in Nederland in coproductie met Wilton-Feijenoord. In 1978 werd de verbeterde M109 A2 in de VS in productie genomen en enige tijd later verscheen deze in Nederland. In 1990 deed de M109 A2/90 zijn intrede bij de Nederlandse artillerie, een door RDM in Nederland geüpgrade versie van de M109 A2. 

Momenteel wordt de M109 vervangen door de nieuwe 155 mm houwitser PzH2000. De 14e Afdeling Veldartillerie is de eerste afdeling die op de PzH 2000 overschakelde; de afdeling nam in augustus 2006 drie splinternieuwe PzH 2000 NL's mee op missie naar Afghanistan. In 2007 wordt de M109 bij de 11e Afdeling Rijdende Artillerie uitgefaseerd en verdwijnt de M109 volledig uit de parate slagorde. 

Specificaties geschut M114/23: Soort geschut getrokken vuurmond Fabrikant Rock Island Arsenal, VS Kaliber 155 mm Gewicht 5.800 kg Maximale vuursnelheid 3 schoten/minuut Maximale dracht 14,6 km Bemanning 11    M109A2: Soort geschut gemechaniseerde vuurmond Fabrikant BMY Combat Systems, VS Kaliber 155 mm Motor 8-cilinder diesel, 405 pk Gewicht (beladen) 25.500 kg Maximale vuursnelheid 4 schoten/min Maximale dracht 23,5 km Maximale snelheid 56 km/u Bemanning 6 Tractie Bij het ontstaan van de 14e Afdeling Veldartillerie in 1958 werd er voor de tractie van de houwitsers M114 gebruik gemaakt van de volrups High Speed Tractor 13 ton M5. Deze trekker van Amerikaanse makelij was uitgerust met een Continental 6-cilinder benzinemotor met een vermogen van 207 pk en kon een maximale snelheid bereiken van 56 km/u.  Het voertuig bood plaats aan 9 personen. De M5 werd in 1943 door de VS in gebruik genomen en werd door Amerikanen ingezet tijdens de bevrijding van Nederland in 1945.   In 1967 werd bij de 14e Afdeling Veldartillerie de M5 artillerietrekker vervangen door de DAF YA616 vrachtwagen. De DAF YA616 was een drie- asser met 6×6-aandrijving en een Continental 6-cilinder benzinemotor met een vermogen van 204 pk. De YA616 kon een aanhangerlast van 14500 kg trekken en was dan ook een prima trekker voor de houwitser M114. De eerste YA616's werden in 1957 geproduceerd; de productie stopte in 1968.  Toen de getrokken houwitser M114 in 1969 bij de 14e Afdeling Veldartillerie werd vervangen door de gemechaniseerde houwitser M109, werden de artillerietrekkers overbodig.